به زیر سایه لطف تو آمدست دلم

به غم بگوی که این خسته در پناه من است...

هوشنگ ابتهاج

پیش مردم گله از  یار؟ همینم ماندست...

سعید صاحب علم

آن که آسان میسپارد جان به دیدارت منم...

فروغی بسطامی

نه چندان دلخوری از من

نه چندان دوستم داری

مرا تا چند میخواهی بلاتکلیف بگذاری؟

فاضل نظری

برای دوست داشتنت وقت کم است

عجل وفاتی..

در دعای اهل دل باران فراز آخر است...

محمد حسین جمشیدی

چشمان من مسیر تو را گم نمیکند...

حسین دهلوی

در عرش صدای ارجعی پیچیده

یا ایتها النفس بیا برگردیم

میلاد عرفان‌پور

نپرس

هیچ نپرس از دلم 

«چه خبر»

همین

«چه میکنی این روز ها»

سوال بدیست

هزار مرتبه خواندم دعا میان قنوت

خداکند که نباشد کسی دچار کسی

سجاد شیرازیان

عجب ز عشق که هر کس حکایتی دارد

ازین گدازه آتشفشان در فوران 

خموش باش که با دیگران نمیگویند

رموز تجربه وحی را پیامبران

فاضل  نظری

موجیم و وصل ما، از خود بریدن است

مقصد بهانه‌ایست، رفتن رسیدن است...

قیصر امین‌پور

مینوشمت که تشنگی‌ام بیشتر شود

آب از تماس با عطشم شعله ور شود

محمد علی بهمنی

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

فریدون مشیری

پایان عشق

مرگ مجنون است

و تو را اما پایانی نیست...

من سرم گرم گناه است سرم داد بزن

صابر خراسانی

تو چه دانی که پس هر نگه ساده‌ی من

چه نیازی چه جنونی چه غمیست...

.

.

.

-› م.امید

من زبان باز نکردم که نرنجی از من

مثل زخمی که لبش باز به لبخند نشد

دردیست در دلم که دوایش وصال توست...

چنان به دست فراموشی ات سپرده ام

که گویی هرگز نبوده ای